Waarom ik kinderboeken schrijf over gevoel, hoop en verbinding

Wanneer mensen mij vragen waarom ik schrijf, hoef ik daar eigenlijk nooit lang over na te denken. Schrijven zit in mijn hart. Het is voor mij een manier om gevoelens, ervaringen en verhalen een plek te geven. Maar nog belangrijker: het is voor mij een manier om mensen met elkaar te verbinden.

Als kinderboekenschrijfster schrijf ik niet zomaar verhalen. Ik schrijf over onderwerpen die raken. Onderwerpen die soms moeilijk zijn, maar waar juist zoveel behoefte aan is om over te praten. Thema’s zoals ziekte, pesten, verdriet, onzekerheid, dementie, ziekenhuiservaringen, kracht, liefde en hoop. Grote emoties en situaties, verteld op een warme en begrijpelijke manier voor kinderen.

Ik geloof namelijk dat boeken veel meer kunnen zijn dan alleen een mooi verhaal voor het slapengaan. Een boek kan herkenning geven. Troost bieden. Een gesprek openen dat anders misschien nooit gevoerd zou worden. Soms kan een kind zichzelf herkennen in een personage en voelen: “Ik ben niet alleen.” En juist dát maakt schrijven voor mij zo bijzonder.

Veel van mijn inspiratie haal ik uit echte ontmoetingen en gesprekken. Verhalen van kinderen, ouders, opa’s en oma’s, zorgmedewerkers en mensen die iets ingrijpends meemaken. Soms hoor ik een klein verhaal dat me diep raakt en waar uiteindelijk een heel boek uit ontstaat. Andere keren ontstaat een idee juist door een moment dat ik zelf beleef. Daardoor voelen mijn boeken persoonlijk en oprecht. Er zit altijd een stukje gevoel en echtheid in verweven.

Een belangrijk onderdeel van mijn werk is verbinding. Ik merk steeds vaker hoe belangrijk het is dat jong en oud elkaar blijven vinden. Dat er ruimte is voor gesprekken, herinneringen en aandacht voor elkaar. In een wereld waarin alles snel gaat, kunnen verhalen mensen even stil laten staan. Even écht laten luisteren naar elkaar.

Daarom probeer ik met mijn boeken verbinding te creëren tussen verschillende generaties. Bijvoorbeeld tussen opa’s en oma’s en hun kleinkinderen. Zeker bij onderwerpen zoals dementie merk ik hoeveel impact een verhaal kan hebben. Een boek kan helpen om moeilijke situaties begrijpelijker te maken voor kinderen, maar het kan ook zorgen voor mooie gesprekken en waardevolle momenten samen.

Ook in ziekenhuizen zie ik hoeveel kracht verhalen kunnen hebben. Kinderen die ziek zijn of veel meemaken, hebben soms behoefte aan herkenning, afleiding of een klein lichtpuntje. Daarom droom ik ervan om steeds meer voor te lezen aan kinderen in ziekenhuizen en verhalen te maken waarin zij zich gezien voelen. Niet alleen het verdriet of de moeilijke kant, maar juist ook de kracht, humor en lichtpuntjes die er óók zijn.

Mijn boeken ontstaan daarom altijd vanuit gevoel. Niet vanuit “ik wil zomaar een boek maken”, maar vanuit een diep verlangen om iets te betekenen voor een ander. Ik wil dat kinderen voelen dat emoties er mogen zijn. Dat verdriet er mag zijn, maar ook hoop. Dat anders zijn niet verkeerd is. Dat kwetsbaarheid juist kracht kan zijn.

Naast het schrijven ben ik ook steeds meer bezig met projecten die draaien om verbinding. Ideeën waarbij verhalen samenkomen, herinneringen gedeeld worden en mensen dichter bij elkaar worden gebracht. Projecten waarin jong en oud elkaar ontmoeten en waarin gesprekken ontstaan die misschien anders nooit gevoerd zouden worden.

Voor mij draait succes daarom niet alleen om hoeveel boeken er verkocht worden. Natuurlijk is het bijzonder wanneer mensen mijn boeken lezen en waarderen. Maar het allermooiste blijft wanneer iemand zegt:

“Dit verhaal raakte ons.”

“Mijn kind herkende zichzelf hierin.”

“Dankzij dit boek konden wij eindelijk praten.”

Of:

“Dit boek bracht even een glimlach in een moeilijke periode.”

Dat zijn de momenten waarvoor ik schrijf.

Ik geloof oprecht dat verhalen een enorme kracht hebben. Ze kunnen troosten, verbinden, herinneringen bewaren, moeilijke onderwerpen zachter maken en mensen dichter bij elkaar brengen. En misschien is dat wel precies wat de wereld soms nodig heeft: meer echte verhalen, meer begrip en meer verbinding.

En daarom blijf ik schrijven.

Vanuit mijn hart.

Voor kinderen.

Voor families.

Voor herkenning.

Voor verbinding. 💕

Sabrina Derks