Toen mijn verhaal niet genoeg bleek

Ik ben Barend van Veluw, auteur van de gedichtenbundel Soms ben ik even stil….

Dat ik uiteindelijk een gedichtenbundel zou schrijven, was niet iets wat ik van tevoren had bedacht. Mijn schrijven begon namelijk heel ergens anders: met een autobiografie.

Ik wilde mijn levensverhaal opschrijven. Vertellen over wat ik had meegemaakt, over de weg die ik had afgelegd en over de gebeurtenissen die mij mede hebben gevormd tot wie ik nu ben. Maar tijdens het schrijven ontdekte ik iets.

Ik kon de gebeurtenissen beschrijven. Ik kon vertellen wat er was gebeurd, wanneer iets gebeurde en wat het met mijn leven had gedaan. Toch miste ik iets wezenlijks.

Het verhaal vertelde wat ik had meegemaakt, maar voor mijn gevoel liet het onvoldoende vóélen wat ik had doorleefd.

En juist daar wilde ik naartoe.

Toen kwamen de gedichten

Langzaam veranderde mijn manier van schrijven. Zinnen werden korter. Ik hoefde niet meer alles uit te leggen. Er ontstond ruimte tussen de woorden en soms zei juist die ruimte meer dan een heel verhaal.

Zo ontstonden mijn eerste gedichten.

Mijn gedichten ontstaan dicht bij het leven zelf.

Ze gaan over voelen, leven en overleven. Over vallen en weer opstaan. Over helen, je eigen kompas leren volgen en uiteindelijk weer durven leven.

Tijdens het schrijven kregen gevoelens die ik lange tijd met mij meedroeg woorden. Alles wat in mij bewoog, mocht een plek krijgen. Soms kwetsbaar, soms confronterend, soms liefdevol en soms met een glimlach.

Het schrijven bracht mij ook ontmoetingen met mezelf. Momenten waarop ik opnieuw moest kijken naar wat ik voelde, waar ik vandaan kwam en wie ik was geworden. Soms voelde dat als vriendschap sluiten met mezelf en soms eenvoudigweg als thuiskomen.

Trouw blijven aan mijn eigen verhaal

In het dagelijks leven werk ik als therapeut en coach. Ontmoeting, verbinding en het menselijke verhaal spelen daarin een belangrijke rol. Ook in mijn schrijven komen die elementen steeds weer terug.

Toch schrijf ik mijn gedichten niet om een ander te vertellen hoe het leven geleefd moet worden. Het zijn mijn ervaringen, mijn gevoelens en mijn woorden.

Wat ik wél hoop, is dat er tijdens het lezen iets gebeurt.

Dat je misschien een regel leest waarin je iets van jezelf herkent. Dat een gedicht je even stil laat worden. Of dat woorden die vanuit mijn verhaal zijn ontstaan, iets aanraken in jouw eigen verhaal.

Wat ooit begon als een autobiografie, groeide uiteindelijk uit tot Soms ben ik even stil…. Een gedichtenbundel waar ik met trots op terugkijk. Niet alleen omdat er een boek is ontstaan, maar vooral omdat ik iets heb bereikt door trouw te blijven aan mijn eigen manier van voelen en schrijven.

Misschien is dat voor mij wel de essentie van mijn schrijfreis: ontdekken dat niet alles uitgelegd hoeft te worden om begrepen of gevoeld te kunnen worden.

Soms zijn een paar woorden genoeg.

En soms blijft juist op papier iets hangen wat nergens anders past.

Ontmoeten op het Auteursfestival

Op het Auteursfestival neem ik Soms ben ik even stil… mee. Ik kijk ernaar uit om daar niet alleen mijn bundel te presenteren, maar vooral ook de mensen te ontmoeten die nieuwsgierig zijn naar de woorden erachter.

Kom gerust bij me langs. Blader door de bundel, maak een praatje of laat je een gedicht voorlezen.

Misschien hoor je in een van mijn gedichten iets wat bij je blijft hangen.

Barend van Veluw

Soms ben ik even stil…