De wereld van Esther stortte in toen haar oudste zoon Niels (24) op 5 augustus 2021 werd doodgereden. Waar woorden tekortschieten, vond zij juist taal om het onzegbare toch te verwoorden.

Haar eerste gedicht schreef Esther enkele weken na zijn dood, zittend op de rand van het bed van haar zoon. Schrijven werd haar reddingsboei; dichten een manier om openhartig haar gevoelens te delen. Haar teksten zijn rauw, eerlijk en raken door hun eenvoud diep. Ook haar schilderijen voegen een extra laag toe en laten ruimte om te voelen en te ervaren wat gevoeld en ervaren mag worden.

Esther publiceerde drie dichtbundels: Een fractie van een seconde en Levenslang en Overleven. Met ieder gedicht en elke bundel neemt zij de lezer mee in een nieuwe fase en een nieuwe laag van haar rouwproces. Met haar werk wil zij bijdragen aan het doorbreken van het taboe rondom rouw en anderen ondersteunen in hun eigen verwerkingsproces.

Momenteel werkt Esther aan het boek In het wiel van Niels, waarin zij het levensverhaal van haar zoon vastlegt aan de hand van gesprekken met mensen die hem kenden. Daarnaast heeft zij recent een opdracht gekregen om illustraties te maken voor een kinderboek over rouw. In het dagelijks leven werkt Esther als beleidsadviseur bij de lokale overheid, terwijl zij droomt van een toekomst als schrijver en kunstenaar.